Mikoszewo pojawiło się w źródłach historycznych w 1243 roku a swą nazwę zawdzięcza bogatemu gburowi Niklasowi, który zasłynął tym, że podejmując Wielkiego Mistrza Krzyżackiego Urlyka von Jungingena, użył zamiast krzeseł 12 beczek pełnych złota. Zamiast na krzesłach goście zostali usadowieni na 12 beczkach, z czego 11 było całkowicie wypełnionych złotem, a jedna do połowy.

Wielkiemu Mistrzowi tak to się spodobało, że kazał dwunastą beczkę dopełnić złotem. Koniec Nickela był jednak żałosny, ponieważ następny Wielki Mistrz Henryk von Paulen zabrał mu cały majątek i nikt go nawet nie żałował, bo był wielkim skąpcem. Od XIV wieku funkcjonowały tu dwie karzcmy. Po pokju toruńskim wieś było własnością Gdańska. W latch 1889-1896 doprowadzono Wisłę do Morza Bałtyckiego dzięki tzw. przekopowi Wisły. Wskutek tego Mikoszewo znalazło się po prawej stronie Wisły. Przy ujściu Wisły do morza na powierzchni 131 ha został utworzony w 1991 roku rezerwat Mewia Łacha.

Głównym celem stworzenia rezerwatu jest ochrona miejsc gniazdowania ptactwa wodnego oraz ochrona rzadkich gatunków ptactwa w czasie ich wiosennych i jesiennych przelotów. W sezonie letnim Mikoszewo staje się kurortem turystycznym, którego położenie w niewielkiej odległośi od Gdańska jest wspaniałą bazą wypadową. W mikoszewie znajduje się wiele obiektów turtystycznych takich jak domki letniskowe, pokoje gościnne oraz ośrodki turystyczne i pensjonaty.

Nowe ujście Wisły powstałe w latach 1890 - 1895 koło Świbna przez wykopanie nowego koryta rzeki na odcinku od Przegaliny do Zatoki Gdańskiej. Dotychczasowe ujście Leniwki od przekopu do ujścia w Gdańsku nazwano Martwą Wisłą. W okresie sezonu turystycznego przez Przekop Wisły pomiędzy Świbnem i Mikoszewem działa przeprawa promowa na trasie z Gdańska ku Mierzei Wiślanej (DW501).

Budowa przekopu jako bardzo śmiałego zamierzenia hydrotechnicznego pochłonęła wielkie nakłady finansowe. W rezultacie w 1895 r. inwestycja została udanie ukończona. Wód wiślanych wyczekiwał nowoczesny kanał o długości 7 km, szerokości od 250 do 400 m, otoczony wysokimi na 10 m wałami. Ciekawie rozwiązano ceremonię otwarcia. 31 marca 1895 r. na telegraficzny sygnał samego cesarza, nadprezydent prowincji Gossler własnoręcznie otworzył drogę pierwszym strugom wiślanym. Rzeka błyskawicznie upodobała sobie nowe ujście.

Ppiaszczysty wał na południowo-wschodnim brzegu Zatoki Gdańskiej, rozciągający się od Gdańska na wschód do Bałtijska (dawna nazwa Bałtijska Piława) w Federacji Rosyjskiej, który oddziela Zalew Wiślany od otwartych wód Zatoki.

Mierzeja podzielona jest między terytorium Polski i Rosji (część wschodnia).

Istnieją pewne problemy w jednoznacznym określeniu, który odcinek brzegu Zatoki Gdańskiej można zakwalifikować jako typu mierzejowego, gdyż jest to najmłodszy fragment lądu należący do Polski, który zresztą nadal dość szybko się powiększa w wyniku tworzenia się delty Wisły. Jeszcze przed kilkoma wiekami w miejscu obecnej mierzei znajdował się łańcuch wysp. Obecnie za mierzeję uważa się czasami dość duży fragment wybrzeża, który od reszty lądu jest oddzielony (począwszy od miejscowości Kąty Rybackie) wodami Zalewu Wiślanego w swojej środkowej i wschodniej części, natomiast w części zachodniej jest oddzielony od Żuław systemem kanałów. W tym rozumieniu Mierzeja sięga na zachód aż do Wyspy Sobieszewskiej i w tej wielkości Mierzeja rozumiana jest jako kraina geograficzna i region turystyczny.